Yaklaşık iki bin yıldır var olan satranç, soyut ile somut arasındaki ilişkiyi vurgulaması ve zihinsel gelişime sağladığı katkı sebebiyle giderek bir oyun olmaktan çıkmış, bir eğitim aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bizler satrancı; öğrenme, öğretme, paylaşma, yaratma, rekabet etme, eğlenme, kendi başına çalışma ve bilgi üretme aracı olarak görüyoruz. Öğrencilerimizde yarışma kültürünü geliştirmeye çalışıyoruz. “Satranç, aşk ve müzik gibidir; insanı mutlu yapar.” diyen Tarrasch’dan hareketle 1. sınıf öğrencilerimizle bu mutluluğu bahçede satranç oynayarak paylaşma tadına vardık.
